Wat versta je onder een laatbloeier? Op jonge leeftijd verliet ik het ouderlijk huis om te gaan samenwonen met mijn toenmalige vriend. Toen dat mislukte  ging ik samenwonen met vriendinnen. Ik had geen idee wat ik belangrijk vond in een relatie maar ik wist wel dat ik de behoefte had om dat zelf te ontdekken. In dat opzicht ben ik geen laatbloeier. Mijn nieuwe leven bestond uit hockeyen, werken en stappen. Oh ja, een studie hoorde daar ook nog bij. Die studie, iets met sport, dat vond ik leuk maar het had niet mijn focus. Dat komt omdat ik niet wist wat ik met deze opleiding kon bereiken en welke baan nou eigenlijk bij mij past. Ik ging braaf naar de lessen en naar stage. Als ik een goed punt had dan was dat mooi meegenomen. De toekomst leek nog ver weg.

Ik had deze tijd niet willen missen maar nu ziet mijn leven er anders uit. ‘In plaats van stappen op zaterdagavond ben ik blij als het 21 u is, de kinderen op bed liggen, mijn huis opgeruimd is en ik met mijn benen omhoog naar ‘Lego masters’ op tv kan staren.’ Een ander verschil met ‘vroeger’ is echter ook dat mijn behoefte  om me te blijven ontwikkelen niet meer te stoppen is. Het liefst volg ik ieder jaar een aanvullende studie of cursus. Het lezen van boeken over menselijk gedrag, psychologie en organisatieveranderingen boeien mij enorm. Toch wel een laatbloeier?

De voordelen van een laatbloeier

‘Ben ik een laatbloeier? Of beoordeel ik mezelf dan te veel?’ Een laatbloeier is in mijn ogen iemand die op latere leeftijd ontdekt wat je belangrijk vindt en waar je goed in bent. Als je dat weet kun je keuzes maken die hierbij passen.
Het is weer zaterdagavond. Ik zit weer op de bank na het opruimen van de keuken die was ontploft omdat de kinderen pannenkoeken mochten bakken vanavond. Ik denk na; wat zijn de voordelen van een laatbloeier?’ Ik bedenk me dat laatbloeiers later zijn uitgebloeid en dat ze beter weten wat ze willen. Hierdoor kun je weloverwogen beslissingen nemen en is de kans kleiner dat je daar op terug komt. Wat ik me ook bedenk is dat je de jeugdigheid langer kunt vasthouden en op latere leeftijd meer doelgericht, met ambitie en leergierig door het leven kunt gaan. Wat wil ik later worden als ik groot ben is een vraag die ik nu goed kan beantwoorden.

Doen wat er van je verwacht wordt

Er zijn momenten geweest waarop ik vooral deed wat anderen van mij verwachtten. Ik kon mijn toekomst niet goed voor me zien. Als begin twintiger vertelde een vriendin aan mij dat mensen aan een baan helpen echt iets voor mij zou zijn. Ik ging solliciteren bij een Werving & Selectie bureau. Dat pakte goed uit. Althans, ik kwam erachter dat nieuwe contacten leggen en mensen begeleiden mij goed lag. Heb ik geluk gehad? Kende deze vriendin mij al beter dan ik mijzelf? Of bleek deze baan bij toeval goed bij mij te passen? Ik realiseer me dat er ook in deze baan momenten zijn geweest dat ik deed wat hoorde. Ik werkte dagelijks met commerciële haantjes die ellebogenwerk vertoonde om een betere marge te realiseren. Ik ben niet vies van commercie maar dit gedrag voelde niet goed. Ik deed er alleen niets mee. Laat staan dat ik dit bespreekbaar maakte. Ik moest toch gewoon mijn werk doen en goed presteren?

Op ontdekkingstocht

De diverse banen die ik heb gehad in het voornamelijk ontwikkelen van mensen en organisaties hebben mij laten inzien wat ik zelf belangrijk vind. Ik heb de tijd genomen om hier achter te komen door het zelf te ervaren. In organisaties werkt het voor mij hetzelfde als in een winkel. Je gaat met je personeel en met je klanten om zoals jij wilt dat anderen ook met jou omgaan. Je zet mensen in op hun kwaliteiten en doet er alles aan om het werkplezier en prestaties te verbeteren. In mijn ogen is er nog een wereld te winnen om meer uit mensen te halen. Dit inzicht heeft er toe geleid dat ik ‘als laatbloeier’ er klaar voor ben om mijn eigen keuzes te maken.

De laatste jaren werk ik als trainer en coach. Het begeleiden van mensen in het maken van keuzes die bepalend zijn voor prestaties en levenskwaliteit is waar ik heel graag mijn bed voor uit kom. Ik heb ontdekt dat dit is wat ik wil doen. Ook heb ik mij gerealiseerd dat ik van de gebaande paden af durf te stappen. Mijn leven bestaat niet langer uit vaste paden volgen, maar vooral door zelf te ervaren en te proberen om mijn eigen toekomst vorm te geven.

Om te ondernemen is het nooit te laat

In plaats van te denken dat de stap naar Say-Ya! Ook al twee jaar eerder had gekund zie ik het meer in de trant van; ‘wat in het vat zit, verzuurt niet’.
Afgelopen jaar heb ik een doorslaggevend zetje gekregen van de criticaster in mij om mijn ambitie nu echt in de praktijk te brengen. Dat zetje was een wakker schud momentje. Dat was nodig omdat ik in eerste instantie op zoek ging naar de juiste partner met wie ik deze droom kon realiseren. Ik weet namelijk dat je samen meer kunt bereiken. Deze partner heb je alleen niet zomaar gevonden en uiteindelijk kwam ik op het idee om samenwerken in een flexibele vorm op te zetten. Ik heb mij laten inspireren door de mensen om mij heen. Daar zijn onder andere vier hele waardevolle samenwerkingen uit ontstaan. Dit zijn vier ondernemende vrouwen met het hart op de juiste plek. Ik kan met hen sparren, kennis delen, lachen, ontwikkelen en mijzelf zijn. Is dat geen mooie basis voor de opstart van Say-Ya?

Vind jij jezelf een laatbloeier? Of juist niet?

Auteur: Jara van der Steen